{"id":812,"date":"2009-03-06T20:08:45","date_gmt":"2009-03-06T23:08:45","guid":{"rendered":"http:\/\/blogs.utopia.org.br\/poesialatina\/?p=812"},"modified":"2023-05-22T19:35:04","modified_gmt":"2023-05-22T22:35:04","slug":"sonetos-da-morte-gabriela-mistral","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.utopia.org.br\/poesialatina\/sonetos-da-morte-gabriela-mistral\/","title":{"rendered":"Sonetos da morte  (Gabriela Mistral)"},"content":{"rendered":"<p>Do nicho gelado em que os homens te puseram,<br \/>\nAbaixar-te-ei \u00e0 terra humilde e ensolarada.<br \/>\nQue hei de dormir-me nela os homens n\u00e3o souberam,<br \/>\nque havemos de sonhar sobre o mesmo travesseiro.<\/p>\n<p>Deitar-te-ei na terra ensolarada com uma<br \/>\ndo\u00e7ura de m\u00e3e para o filho dormido,<br \/>\ne a terra h\u00e1 de fazer-se suave como ber\u00e7o<br \/>\nao receber teu corpo de crian\u00e7a dolorido,<\/p>\n<p>Logo irei polvilhando terra e p\u00f3 de rosas,<br \/>\ne na azulada e leve poeira da lua,<br \/>\nos despojos levianos ir\u00e3o ficando presos.<\/p>\n<p>Afastar-me-ei cantando minhas vingan\u00e7as formosas,<br \/>\nporque a essa profundidade oculta a m\u00e3o de nenhum<br \/>\nabaixar\u00e1 a disputar-me teu punhado de ossos!<\/p>\n<p>II<\/p>\n<p>Este longo cansa\u00e7o se far\u00e1 maior um dia,<br \/>\ne a alma dir\u00e1 ao corpo que n\u00e3o quer seguir<br \/>\narrastando sua massa pela rosada via,<br \/>\npor onde v\u00e3o os homens, contentes de viver&#8230;<\/p>\n<p>Sentir\u00e1s que a teu lado cavam briosamente,<br \/>\nque outra dormida chega a quieta cidade<br \/>\nEsperarei que me hajam coberto totalmente&#8230;<br \/>\ne depois falaremos por uma eternidade!<\/p>\n<p>S\u00f3 ent\u00e3o saber\u00e1s o porque n\u00e3o madura<br \/>\npara as profundas ossadas tua carne ainda,<br \/>\ntiveste que abaixar, sem fadiga, a dormir.<\/p>\n<p>Far-se-\u00e1 luz na zona das sinas, escura:<br \/>\nsaber\u00e3o que em nossa alian\u00e7a signo de astros havia<br \/>\ne, quebrado o pacto enorme, tinhas que morrer&#8230;<\/p>\n<p>III<\/p>\n<p>M\u00e1s m\u00e3os tomaram tua vida desde o dia<br \/>\nem que, a um sinal de astros, deixara seu viveiro<br \/>\nnevado de a\u00e7ucenas. Em gozo florescia.<br \/>\nM\u00e1s m\u00e3os entraram tragicamente nele&#8230;<\/p>\n<p>E eu disse ao Senhor: &#8211; &#8220;Pelas sendas mortais<br \/>\nLevam-lhe. Sombra amada que n\u00e3o sabem guiar!<br \/>\nArranca-o, Senhor, a essas m\u00e3os fatais<br \/>\nou lhe afundas no longo sonho que sabes dar!<\/p>\n<p>N\u00e3o lhe posso gritar, n\u00e3o lhe posso seguir!<br \/>\nSua barca empurra, um negro vento de tempestade.<br \/>\nRetorn\u00e1-lo a meus bra\u00e7os ou lhe ceifas em flor &#8220;.<\/p>\n<p>Deteve-se a barca rosa de seu viver&#8230;<br \/>\nQue n\u00e3o sei do amor, que n\u00e3o tive piedade?<br \/>\nTu, que vais a julgar-me, o compreendes, Senhor!<\/p>\n<p><em>(Tradu\u00e7\u00e3o de Maria Teresa Almeida Pina)<\/em><\/p>\n<h4><a title=\"Gabriela Mistral\" href=\"https:\/\/blogs.utopia.org.br\/poesialatina\/biografias\/gabriela-mistral\/\" target=\"_self\" rel=\"noopener\">\u00bb Biografia de Gabriela Mistral<\/a><\/h4>\n<blockquote><p><strong>Los sonetos de La muerte<\/strong><br \/>\n<em><strong>Gabriela Mistral<\/strong><\/em><\/p>\n<p>I<\/p>\n<p>Del nicho helado en que los hombres te pusieron,<br \/>\nte bajar\u00e9 a la tierra humilde y soleada.<br \/>\nQue he de dormirme en ella los hombres no supieron,<br \/>\ny que hemos de so\u00f1ar sobre la misma almohada.<\/p>\n<p>Te acostar\u00e9 en la tierra soleada con una<br \/>\ndulcedumbre de madre para el hijo dormido,<br \/>\ny la tierra ha de hacerse suavidades de cuna<br \/>\nal recibir tu cuerpo de ni\u00f1o dolorido.<\/p>\n<p>Luego ir\u00e9 espolvoreando tierra y polvo de rosas,<br \/>\ny en la azulada y leve polvareda de luna,<br \/>\nlos despojos livianos ir\u00e1n quedando presos.<\/p>\n<p>Me alejar\u00e9 cantando mis venganzas hermosas,<br \/>\n\u00a1porque a ese hondor rec\u00f3ndito la mano de ninguna<br \/>\nbajar\u00e1 a disputarme tu pu\u00f1ado de huesos!<\/p>\n<p>II<\/p>\n<p>Este largo cansancio se har\u00e1 mayor un d\u00eda<br \/>\ny el alma dir\u00e1 al cuerpo que no quiere seguir<br \/>\narrastrando su masa por la rosada v\u00eda<br \/>\npor donde van los hombres, contentos de vivir&#8230;<\/p>\n<p>Sentir\u00e1s que a tu lado cavan briosamente,<br \/>\nque otra dormida llega a la quieta ciudad.<br \/>\nEsperar\u00e9 que me hayan cubierto totalmente&#8230;<br \/>\n\u00a1y despu\u00e9s hablaremos por una eternidad!<\/p>\n<p>S\u00f3lo entonces sabr\u00e1s el por qu\u00e9, no madura<br \/>\npara las hondas huesas tu carne todav\u00eda,<br \/>\ntuviste que bajar, sin fatiga, a dormir.<br \/>\nSe har\u00e1 luz en la zona de los sinos, oscura:<br \/>\nsabr\u00e1s que en nuestra alianza signo de astros hab\u00eda<br \/>\ny, roto el pacto enorme, ten\u00edas que morir&#8230;<\/p>\n<p>III<\/p>\n<p>Malas manos tomaron tu vida desde el d\u00eda<br \/>\nen que, a una se\u00f1al de astros, dejara su plantel<br \/>\nnevado de azucenas. En gozo florec\u00eda.<br \/>\nMalas manos entraron tr\u00e1gicamente en \u00e9l.<\/p>\n<p>Y yo dije al Se\u00f1or: &#8220;Por las sendas mortales<br \/>\nle llevan, \u00a1sombra amada que no saben guiar!<br \/>\n\u00a1Arr\u00e1ncalo, Se\u00f1or, a esas manos fatales<br \/>\no le hundes en el largo sue\u00f1o que sabes dar!<\/p>\n<p>&#8220;\u00a1No le puedo gritar, no le puedo seguir!<br \/>\nSu barca empuja un negro viento de tempestad.<br \/>\nRet\u00f3rnalo a mis brazos o le siegas en flor&#8221;.<\/p>\n<p>Se detuvo la barca rosa de su vivir&#8230;<br \/>\n\u00bfQue no s\u00e9 del amor, que no tuve piedad?<br \/>\n\u00a1T\u00fa, que vas a juzgarme, lo comprendes, Se\u00f1or!<\/p><\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Do nicho gelado em que os homens te puseram, Abaixar-te-ei \u00e0 terra humilde e ensolarada. Que hei de dormir-me nela os homens n\u00e3o souberam, que havemos de sonhar sobre o mesmo travesseiro. Deitar-te-ei na terra ensolarada com uma do\u00e7ura de &hellip; <a href=\"https:\/\/blogs.utopia.org.br\/poesialatina\/sonetos-da-morte-gabriela-mistral\/\">Continue lendo <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":22,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[1289],"tags":[200,5887,1374],"class_list":["post-812","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-gabriela-mistral","tag-crianca","tag-gabriela-mistral","tag-sonetos"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.utopia.org.br\/poesialatina\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/812","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.utopia.org.br\/poesialatina\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.utopia.org.br\/poesialatina\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.utopia.org.br\/poesialatina\/wp-json\/wp\/v2\/users\/22"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.utopia.org.br\/poesialatina\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=812"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blogs.utopia.org.br\/poesialatina\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/812\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1545,"href":"https:\/\/blogs.utopia.org.br\/poesialatina\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/812\/revisions\/1545"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.utopia.org.br\/poesialatina\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=812"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.utopia.org.br\/poesialatina\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=812"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.utopia.org.br\/poesialatina\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=812"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}